رفیق بهروز کرمی

رفیق بهروز در تشکیلات ما با نام جواد شناخته می شد. او یکی از فعالین دانشکدۀ علم و صنعت بود و نقش بسیار با ارزشی در پیش برد خط سازمان و جلب کمونیست های انقلابی به تشکیلات داشت. او در سال 59 به عضویت » سازمان کارگران انقلابی» درامد. رفیق جواد و رفیق مصطفی بیگلری از سازمان دهندگان اصلی کمیتۀ دانش آموزی بودند و در آموزش و ارتقای روابط و گسترش پایه های تشکیلات نقش به سزائی داشتند. رفیق جواد، به عنوان یکی از مسئولین تشکیلات، نقش بسیار مؤثری در مقابله با شبه توده ای های درون سازمان و تصفیۀ آنان داشت و در افشای این همدستان جلادان رژیم اسلامی، لحظه ای آرام و قرار نداشت. به علت سرسختی در مبارزه، انرژی فراوان در راه پیش برد اهداف انقلابیش و احساس مسئولیت شدیدی که همواره از خود نشان می داد، پس از سرکوب سال 60، به کمیتۀ اصفهان انتقال یافت تا در کنار رفقایی همچون رفیق محمود طریق الاسلامی فعالیت انقلابیش را ادامه دهد.
رفیق جواد، رفیق سازمانگر و به لحاظ ایدئولوژیک – سیاسی فردی کاملاً مسلط و همه جانبه بود. به لحاظ خصلتی، شخصیت بسیار جالبی داشت، و به این علت به راحتی می توانست با روابطش و با مردم جوش بخورد و روحیۀ آنان را دریابد. این هنر را داشت که به مثابۀ رفیق یار و همدم، شاگرد و مربی، از آنان یاد بگیرد و به آنان بیآموزاند. به این علت همیشه در تلاش ارتقاء خود و رفقایش بود. او ارزش زندگی و زمان را می دانست. به این خاطر فردی دقیق، منظم و با برنامه بود.
بالاخره در روز چهاردهم تیر ماه 60، به اتفاق رفقای شهید محمود طریق الاسلامی، جواد کلباسی و سعید بازرگان دستگیر شد و بعد از مدت ها شکنجۀ وحشیانه، بدون این که کلمه ای از اسرار تشکیلات و انقلاب را فاش کند، در مقابل جوخه های اعدام قرار گرفت و به شهادت رسید. با شهادت رفیق بهروز، سازمان ما یکی از کادرهای فعال و جوان خود را از دست داد. ما به بهروز افتخار می کنیم، چرا که در زندگی و در مرگ، مظهر وفاداری به خلق و تسلیم ناپذیری در مقابل دشمنان خلق بود. یادش را با ادامۀ راهش گرامی می داریم.