رفیق نادر محنتی سرخابی

انقلاب بهمن نسلی دیگر از انقلابیون کمونیست را به جامعۀ ما معرفی کرد. سرشار از توان، شور و جنگندگی و وفاداری، که چون لاله های جوان در سرزمینمان رویش جاودانه یافته اند. نسلی که مبارزه اش را با انقلاب آغاز کرد و در بطن آن آب دیده شد. نسل عمل انقلابی، نسل سنگرهای خیابانی، نسلی که بذر آگاهی و سوسیالیسم می افشاند و نه فقط در کارخانه، در محله، در شهر و روستا و … بلکه حتّی در زندان و زیر شکنجه و چوبۀ دار نیز لرزه بر اندام نکبت بار ولایت مطلقۀ الهی می اندازد. رفیق نادر محنتی سرخابی نیز از همین نسل و یکی از هواداران سازمان ما بود.
رفیق نادر در سال 1340 در خانواده ای زحمت کش در تهران متولد گردید. دوران دبستان و دبیرستان را در تهران به پایان رسانید. در تظاهرات خیابانی سال 1357 و همچنین در تسخیر دادرسی ارتش به هنگام قیام شرکت فعال داشت. پس از اتمام دبیرستان به خدمت سربازی رفت و فعالانه شروع به فعالیت کمونیستی و انقلابی در میان سربازان و درجه داران نمود، ولی به خاطر مسائل امنیتی نتوانست سربازی خود را به اتمام برساند و مجبور به ترک خدمت سربازی گردید. در سال 1361 به خاطر هواداری از » راه کارگر» دستگیر و به 5 سال زندان محکوم گردید و سپس به زندان قزل حصار منتقل گردید.
رفیق نادر در زندان نیز لحظه ای دست از فعالیت کمونیستی و انقلابیش نکشید و به سازماندهی مقاومت زندانیان علیه رژیم ضد انقلابی ولایت فقیه پرداخت و به خاطر شرکتش در سازمان دهی اعتراضات زندانیان قزل حصار، به زندان اوین منتقل گردید. در سال 1364 پس از گذشت 3 سال شکنجه و زندان به علت استواری و پیگیری کمونیستی اش و وفاداری به کارگران و زحمت کشان مجدداً محاکمه و در آبان ماه همان سال محکوم به اعدام شد و همراه گروهی دیگر از کمونیست ها و انقلابیون اسیر در مقابل جوخۀ تیرباران قرار گرفت. یاد این رفیق کمونیست و انقلابی همواره الهام بخش ما در مبارزه به خاطر آزادی و سوسیالیسم خواهد بود!