رفیق عبدالباقی کاویانی (کاک باقی)

اکتبر 5, 2009 at 1:07 ق.ظ. بیان دیدگاه

پیکارجوی آشتی ناپذیر رفیق باقی در سال 1331 در یک خانوادۀ زحمت کش در شهر بانه متولد شد و از ابتدای زندگی با ستم طبقاتی و ملی که بر شانه های کارگران و زحمت کشان کردستان سنگینی می کند آشنا شد. او که از نزدیک ناظر و شاهد فقر و بهره کشی بود، از همان آغاز جوانی یعنی در سال های 46-47 و هم زمان با اوج گیری جنبش مسلحانه ای دیگر در کردستان، به مبارزۀ انقلابی روی آورد. پس از مدت ها فعالیت مبارزاتی یک بار در روستای » کماله» عراق، به وسیلۀ عوامل ملا مصطفی بارزانی دستگیر شد، اما با زیرکی و هُشیاری انقلابی توانست از چنگ مزدوران خود فروخته بگریزد. او رزمنده ای خستگی ناپذیر و مبارزی بود که هیچ گاه از حرکت باز نمی ایستاد. لذا پس از فرار از دست جاش های ملا مصطفی، مجدداً به فعالیت سیاسی ادامه داد تا این که در سال 1352 پس از طی یک دوره فعالیت انقلابی، توسط جلادان ساواک دستگیر شده و پس از تحمل شکنجه های بسیار و با حفظ اسرار خود و رفقایش، به سه سال زندان محکوم شد. رفیق باقی در طی سه سال محکومیتش در زندان اصفهان، یکی از نمونه های مقاومت و شجاعت بود. او پس از پایان مدت محکومیتش و آزادی از زندان پیکار خود را در راه آزادی و خود مختاری خلق کرد از سر گرفت و با اوج گیری جنبش توده ای، و در قیام 57، به یکی از چهره های سازمانگر مبارزات انقلابی توده ها تبدیل شد و به عنوان نمایندۀ » جمعیت دفاع از آزادی و انقلاب» که یکی از کانون های مبارزات دمکراتیک بود، به دفاع از منافع خلق کُرد پرداخت.
رفیق باقی پیکارجوئی بود آشتی ناپذیر که هیچ گاه نسبت به حاکمیت جدید توهمی نداشت. پس از اعلام موجودیت » راه کارگر» به صفوف سازمان ما پیوست و پس از آن به عنوان یکی از برجسته ترین رفقای سازمان ما، در تمام لحظات خطیر جنبش مقاومت نقش خود را ایفا نموده و این را تا واپسین لحظات حیات پر افتخارش ادامه داد. شرکت فعال در جنگ خونین سنندج، و درگیری های متعدد در کوه و فعالیت های سیاسی مختلف، و ارتباط و برخورد با نیروهای سیاسی کردستان، از جمله فعالیت های رفیق در این دوره به شمار می آیند. آخرین مسئولیت رفیق معاونت مسئول کمیتۀ کردستان سازمان بود. سرانجام رفیق ما در طی یک مآموریت سازمانی به همراه رفیق و هم رزم شهیدش رحمت الله خشک دامن (کاک ناصر) و تعدادی دیگر از رفقا در کوه های کردستان دچار برف و بوران شدید گردید و پس از یک شبانه روز مبارزۀ دلاورانه با مرگ، برای نجات جان رفقایش، در نیمه شب 16 دی ماه 1361 به شهادت رسید.
رفیق باقی پاک باخته ای بود که برای رهائی پرولتاریا و خلق های ایران، یک دم از پا ننشست و در تمامی لحظات زندگی پر افتخارش، نمونۀ یک کمونیست پیگیر، صادق و فداکار بود.
نام و یاد رفیق باقی همیشه الهام بخش ما و همۀ ره روان راه سرخ سوسیالیسم باقی خواهد ماند.

Advertisements

Entry filed under: عبدالباقی کاویانی ، ( کاک باقی) ، همیشه الهام بخش ما.

رفیق مرتضی گازرانی رفیق بهروز کرمی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ما بسیاریم

6933_102092729808071_100000220343895_56806_4034865_n


f2 ارسال به فیس بوک
----------------------------------
 دفتر یادبود جانباختگان راه کارگر در فیسبوگ

" دفتر یادبود جانباختگان راه کارگر " در فیسبوگ

تقویم

اکتبر 2009
د س چ پ ج ش ی
« سپتامبر   فوریه »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Feeds


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: