رفیق طاهره سید احمدی

اکتبر 13, 2009 at 2:36 ق.ظ. بیان دیدگاه

مقاومت جانانه و استواری اش ، مایه افتخار همۀ کمونیست های میهن ماسترفیق طاهره در سال 1336 در خانواده ای زحمت کش متولد شد. در رشتۀ بهیاری به تحصیل پرداخت. با خلق و خوئی که داشت، خیلی زود با مردم جوش می خورد. رابطۀ نزدیکش با تودۀ زحمت کش او را با مصائب زندگی آنان و علل این بدبختی ها، به خوبی آشنا کرده بود، از همین رو در جریان قیام شکوهمند خلق دوشادوش مردم علیه رژیم شاه مبارزه کرد و بی آن که به روحانیت، توهمی داشته باشد، در صفوف چپ به مبارزۀ خود ادامه داد.
ابتدا با سازمان » رزمندگان» به فعالیت تشکیلاتی پرداخت و پس از آن به » راه کارگر» پیوست تا علیه رژیم خمینی مبارزه اش را مؤثرتر ادامه دهد.
عشق و علاقۀ او به مردم تهی دست و زحمت کش و حرفه ای که داشت، او را یاری کرد که در محلۀ «زورآباد» کرج با همکاری تنی چند از همکارانش به ایجاد یک مرکز بهداشتی – رایگان مبادرت ورزد. خصوصیات مردمی و شور و شوق و انرژی انقلابی طاهره باعث ایجاد ارتباطات وسیع او با توده های زحمت کش زور آباد گردید.
رفیق طاهره (با نام تشکیلاتی مریم) علاوه بر تبلیغ و ترویج ایده های سوسیالیستی در میان زحمت کشان و افشاء مداوم ارتجاع و سرمایه داری در امور تشکیلاتی عهده دار بخش قابل توجهی از کارها بود. او عضو » تدارکات مرکزی شهرستان ها» بود که هر هفته می بایست ده ها قرار اجرا کند و نشریات و اسناد متعددی را به رفقای شهرستان ها برساند. او در انجام این وظیفه حساس و مهم نیز بسیار منضبط و مسئول بود.
کارهای متعددی که زندگی انقلابیون حرفه ای ایجاب می کند، همواره او را شاداب تر و پر انرژی تر می ساخت و از آنجا که دارای انگیزه های اصیل انقلابی بود، به هنگام هجوم بی سابقۀ رژیم به سازمان های انقلابی ( که یاران نیم راه، متزلزل و جبون شدند) او همچنان به خوبی به وظایفش عمل می کرد و متقبل مسئولیت های باز هم بیشتر و خطرناک تر شد. او تا آخرین شمارۀ نشریۀ » راه کارگر» دورۀ اول در تدارکات مرکزی به کار پرداخت. در همین دوره با رفیق نورالدین ریاحی آشنا شد. خصوصیات مشترک انقلابی و فعالیت مبارزاتی مشترک، پایۀ عشقی شد که به زندگی مشترک این دو انقلابی زنده یاد منجر گردید. اما دیری نپائید که هر دو رفیق همزمان به دام دشمن افتادند و به زیر وحشیانه ترین شکنجه ها کشیده شدند. مقاومت جانانه و استواری این دو کمونیست، مایه افتخار همۀ کمونیست های میهن ماست.
رفیق طاهره در روز ششم اردیبهشت 62 و رفیق نورالدین ریاحی 9 ماه بعد به جوخۀ اعدام سپرده شدند.
همان طور که از وصیت نامۀ رفیق طاهره پیداست، او هنگام رفتن به مقابل جوخۀ تیرباران گمان کرده است که رفیق نوری قبلاً اعدام شده است.

وصیت نامۀ رفیق :
طاهره سید احمدی، فرزند محمود، متولد 1336، شمارۀ شناسنامه 27

خانوادۀ عزیز و دوست داشتنی ام، با سلام گرم و با نثار عشق و علاقه فراوان.
پدر عزیز و مادر گرامی ام، از صمیم قلب و با تمام وجودم دوستتان دارم و همیشه و در هر لحظه به فکر شما بودم و همیشه در نظرم بود که با تحمل چه رنج ها و مشقاتی ما را بزرگ کردید. پدر عزیزم هیچ وقت دست همیشه سوخته و تاول زده ات و مادر عزیزم هیچ وقت رنگ پریده و چهرۀ خسته ات را فراموش نمی کنم. عزیزان من، من و نوری زندگی شیرین و پرثمری را با هم شروع کرده بودیم. اما افسوس که سرنوشت فرصت بیشتر با هم بودن را به ما نداد … با صبر و شکیبائی به مسئله برخورد کنید. البته می دانم برای شما مشکل است و خیلی اذیت می شوید. اما درست است که زندگی خیلی شیرین و دوست داشتنی است، اما موقعیت هائی پیش می آید که دیگر …
به تمام خواهران و برادر عزیزم سلام مرا برسانید و به آنها بگوئید که خیلی دوستشان دارم و بگوئید که در تمام لحظات زندگی … به خانوادۀ گرامی و دوست داشتنی نوری هم سلام مرا برسانید و به آنها بگوئید خیلی زیاد به همه شان علاقه دارم و از صمیم قلب برای تمام اعضای خانواده شان آرزوی سلامت، سعادت و خوش بختی دارم و همیشه به یاد ما باشند و هیچ وقت فراموش نکنند که من و نوری با عشق فراوانی که به هم داشتیم، همیشه به فکرشان بودیم. انگشترم را تقدیم خانوادۀ شوهرم می کنم و حلقۀ ازدواجم را تقدیم خانوادۀ عزیزم می کنم و دوست دارم از آنها خوب نگه داری کنید. چون برای ما خیلی عزیز بودند. به تمام اعضای خانواده و فامیل و دوستان و آشنایان سلام مرا برسانید و امیدوارم در این شرایط که برای شما کمی مشکل است، … در این لحظه ( بعد از ظهر سه شنبه 6/2/62) که این وصیت نامه را برای شما می نویسم، نوری عزیز دو شب پیش از میان ما رفت، ولی یادش هیچ وقت فراموشم نشد و امیدوارم که شما هم هیچ وقت ما را فراموش نکنید و همیشه ما را در کنار خود احساس کنید، همان طور که ما همیشه در کنارتان هستیم. روی همگی شما را می بوسم و برای همۀ شما آرزوی سعادت و خوش بختی دارم.

با عشق و علاقه فراوان طاهره و به یاد نوری عزیزم

6/2/62 امضاء

Advertisements

Entry filed under: طاهره سید احمدی ، زود جوش و مردمی.

رفیق محمد سید محسن دماوندی رفیق مهدی سمیعی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


ما بسیاریم

6933_102092729808071_100000220343895_56806_4034865_n


f2 ارسال به فیس بوک
----------------------------------
 دفتر یادبود جانباختگان راه کارگر در فیسبوگ

" دفتر یادبود جانباختگان راه کارگر " در فیسبوگ

تقویم

اکتبر 2009
د س چ پ ج ش ی
« سپتامبر   فوریه »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Feeds


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: